Het succesverhaal van Aprilia

Met 294 GP-zeges in het WK wegrace is Aprilia de recordhouder van alle Europese motorfabrikanten in de geschiedenis van de top van de motorracerij. Hierbij heeft Aprilia een indrukwekkend aantal van 54 wereldtitels op haar naam geschreven: 38 in de GP wegrace (20 in de 125cc-klasse en 18 In de 250cc, 7 in de Superbikes (dubbele overwinningen in het rijders- en constructeurskampioenschap In 2010, 2012 en 2014, het constructeurskampioenschap in 2013) en 9 wereldtitels in offroaddisciplines (7 in Supermotard en 2 in Trail).*

* Alle data van het einde seizoen 2014

Top

In December 2012 werd Aprilia deel van de Piaggio groep en werd de raceafdeling in Noale gereorganiseerd, waarna het merk weer nieuwe overwinningen in de wegrace-WK' s behaalde en haar horizon verbreedde: er volgde een terugkeer aar de offroad disciplines en het WK rally en het debuut van de Aprilia RSV4 in het WK Superbikes, in 2009.

Top
In dezelfde periode had Aprilia al 28 wereldtitels en een ontelbare hoeveelheid nationale en Europese titels op haar naam staan. Elk weekend komen Aprilia motoren overal ter wereld op nationale en locale circuits aan de start. Ze geven motorrijders de mogelijkheid hun racepassie te vervullen en bieden race-ervaring aan jonge rijders die voorbestemd zijn om de wereld van de wereldkampioenschappen te betreden.

 

Top

Jaren zestig en zeventig

 

Aprilia begint aan het eind van de jaren zestig met de productie van motorfietsen en maakt al in 1970 een 50cc motorcrossmachine, die doorgroeide tot een 125cc machine. Deze motor evolueerde in het midden van de jaren zeventig tot de eerste motorcross wedstrijdmotor.
Na het debuut in de motorcross, in 1975, gaat Aprilia ook deelnemen aan het WK wegrace om in de 250cc-klasse de strijd aan te binden met de tot dan toe onverslaanbare Japanse fabrikanten.

 

Top

De jaren 80

In 1985 verschijnt de eerste motor met een aluminium brugframe, voorzien van een Marzocchi voorvork en achtervering met een monoschokdemper en een pro-lever linksysteem. Voor de aandrijving zorgt een tweecilinder tweetakt Rotax blok met horizontale cilinders. Bij zijn debuut, op 23 maart 1985 op het circuit van het Zuid-Afrikaanse Kyalami, behaalt Loris Reggiani de twaalfde plaats. De motor presteert in het verloop van het seizoen zo goed dat Reggiani zowel op Rijeka als op Imola de derde plaats behaalt.

In 1987 stijgt de Aprilia 250 snel naar de top. Met een nieuw frame en verbeteringen aan het motorblok behaalt de kwartliter de tweede plaats in Salzburg en Rijeka. De winst ligt binnen handbereik en komt in Misano, op 30 augustus 1987. Reggiani rijdt de AF1 250 naar zijn eerste GP-overwinning.

In 1988 bereidt Aprilia haar activiteiten uit naar de 125cc klasse en behaalt daarin meteen haar eerste podium in de Franse GP.

Top

1990 tot 1995

 

"Een paar seizoenen later leidt de honger naar succes naar en radicaal veranderde Aprilia, die ook een nieuwe naam krijgt: De RS250V ziet het levenslicht voor het seizoen 1991. De nieuwe motor blijkt een uitzonderlijk goede machine. Chili behaalt er op Assen de eerste overwinning mee, vervolgens doet Reggiani dat op Paul Ricard. En op dat moment komt er een nieuw talent tot bloei: Max Biaggi wint het Europese kampioenschap 250cc. In 1991 behaalt Aprilia ook haar eerste overwinning in de 125cc-klasse: Alessandro Gramigni wint in Tsjecho-Slowakije.

 

In 1992 haalt Aprilia haar eerste wereldtitel in de wegrace binnen: Alex Gramigni wordt wereldkampioen in de 125cc-klasse. En ook in de 250cc-klasse strijdt Aprilia mee aan de top: Chili wint in Hockenheim, Assen en Donington, Reggiani in Jerez en Magny Cours, terwijl rookie Biaggi zijn eerste GP wint in Kyalami. Aprilia wint ook twee wereldtitels in de offroad klasse: Tommy Avhala werd wereldkampioen Trial met de Aprilia Climber en Aprilia werd constructeurskampioen. Nadat de 125cc- en 250cc-motoren in 1993 al bewezen dat ze competitief waren en op een haar na de titel misten, kwam het succes het jaar erop: in 1994 wint Max Biaggi in Australië, Maleisië, Nederland, Tsjechië en Barcelona en wordt wereldkampioen in de 250cc-klasse op een Aprilia.
In datzelfde jaar wordt Kazuto Sakata wereldkampioen op zijn Aprilia 125: Hij wint in Australië, Spanje en Tsjechië. Aprilia behaalt ook acht pole positions en negen snelste rondetijden. Ook maakt Aprilia haar debuut In de 500cc-klasse, waar Reggiani met een extreem wendbare tweecilinder rijdt: een innovatieve keuze die past in de traditie van Aprilia."

 In 1995 zijn Biaggi en Aprilia niet te stoppen: met overwinningen in Maleisië, Dutsland, Italië, Nederland, Engeland, Tsjechië, Argentinië en Europa bevestigt Max Biaggi zijn status als wereldkampioen en boekt Aprilia haar eerste contstructeurstitel. Sakata weet helaas zijn prestatie in de 125cc-klasse niet te evenaren en eindigt dat seizoen als tweede. Toch behaalt Aprilia dat jaar wel drie overwinningen: in Engeland en Tsjechië met de wereldkampioen en in Brazilië met Masaki Tokudome. In de 500cc-klasse boekt de tweecilinder veel progressie, zodat Reggiani de tiende plaats in het eindklassement haalt, voor diverse officiële viercilindermotoren.

Top

'96 - 2000

 

"In 1996 behaalt Max Biaggi zijn derde wereldkampioenschap: Maleisie, Japan, Spanje, Frankrijk, Engeland, Tsjechië, Catalonië en Australië zijn zijn stops op zijn triomftocht. De constructeurstitel wordt behaald dankzij Tokudomes overwinningen in Indonesië, Japan, Duitsland en San Mario, Perugini in Maleisië en Engeland, een zeer jonge Valentino Rossi in Tsjechië, Oettl in Italië e Gary McCoy in Australië.

 


In 1997 wint Aprilia nog twee wereldkampioenschappen: de rijders- en constructeurstitel in de 125cc-klasse. De nieuwe vaandeldrager is Valentino Rossi, die deze licht klasse letterlijk domineert. Hij behaalt 11 overwinningen in 15 races: Maleisië, Spanje, Italië, Oostenrijk, Frankrijk, Nederland, San Marino, Duitsland, Brazilië, Engeland, Catalonië en Indonesië.

Ook het seizoen 1998 is een triomf voor Aprilia, dat in de 250 cc-klasse 13 van de 14 GP's wint. Alleen de openingsrace in Japan laat Aprilia aan de concurrenten. Loris Capirossi wint het rijderskampioenschap. De overmacht van de Aprilia 250 was zo groot dat het maar liefst vier keer gebeurde dat Aprilia-rijders alle drie de treden van het podium bezetten. Aprilia wint ook de constructeurstitel in de 250 cc-klasse met een ruime voorsprong.
In de 125 cc-klasse ging de rijderstitel naar Kazuto Sakata dankzij een seizoen van absolute dominantie, met name in Engeland, Frankrijk, Spanje en Japan."

 

In 1999 wint Valentino Rossi de titel op zijn fantastische, 250 cc tweecilinder Aprilia RSW, waarmee hij dat jaar negen overwinningen op zijn naam schrijft. Achter hem doen ook de rijders met de klanten Aprilia's goede zaken, zoals Battaini, Waldman, McWiliams en Lucchi. Mede dankzij hen scoort Aprilia een dubbele overwinning in het constructeurskampioenschap. Het gedurfde 500 cc-tweecilinderproject kent een moment van grootsheid op Donington: Harada komt enorm dicht bij een overwinning en behaalt ook de vierde plaats in Mugello (waar hij de poll position had) en Catalonië.
1999 is ook het jaar waarin Aprilia debuteert in het WK superbikes. Met de tweecilinder RSV Mille manifesteert de fabrikant uit Venetië zich voor het eerst tussen de grote viertakt racemotoren.

Top

2000 - 2005

De bevestiging komt in 2000: in het debuutjaar in de Superbike met een officieel team verbijstert Aprilia iedereen: Troy Corser behaalt vijf overwinningen en vier Superpoles en mist op het nippertje de titel. In het Wereldkampioenschap wegrace blijft Aprilia triomferen: Roberto Locatelli is wereldkampioen in de 125 cc-klasse met de vijftiende wereldtitel in de Aprilia- geschiedenis.

In 2001 brengt ook de SBK veel voldoening met drie overwinningen (twee voor Corser en één voor Laconi), acht podia en drie Superpoles. Voor het Wereldkampioenschap wegrace is het echter een overgangsjaar: voor Aprilia vijf overwinningen in de 250 cc-klasse, en slechts twee in de 125 cc-klasse (Cecchinello in Catalonië en Sanna in Duitsland).
2002 is alweer het jaar van de comeback. In het Wereldkampioenschap wegrace pakt Aprilia de hele pot met een spectaculaire four of a kind bestaande uit 4 lauwerkransen: twee wereldtitels constructeurs in de 125 en 250 cc-klassen en twee coureurstitels, met Marco Melandri in de 250 cc en Arnaud Vincent in de 125 cc. De achtste-liter Aprilia's winnen 8 van de 16 races op het programma, maar vooral in de 250 cc klasse is de suprematie verpletterend. De kwartliters uit Noale winnen 14 van de 16 races. 2002 is ook het jaar van het debuut van de driecilinder RS Cube waarmee Aprilia zich presenteert in de gloednieuwe topklasse, de MotoGP.

In 2003 wint Aprilia drie titels: de 125 cc-titel voor constructeurs (met 10 overwinningen), de 250 cc-titel voor coureurs (een weergaloze Manuel Poggiali wint het kampioenschap in zijn debuutjaar) en de 250 cc-titel voor constructeurs (dankzij 14 overwinningen). Het MotoGP- seizoen is problematischer: de RS Cube maakt een uitstekend debuut in de handen van Colin Edwards en Nori Haga, pakt een snelste raceronde tijdens de Franse GP, en toont bemoedigende prestaties; dan start een donkere periode die pas tegen het einde van het seizoen opklaart.

2004 en 2005 zijn twee overgangsseizoenen, waarin Aprilia haar comeback maakt in het offroad-circuit. De Noale Racing Division gebruikt haar deskundigheid ook voor de Motocross, Enduro en Supermotard: met de revolutionaire tweecilindermotor van Aprilia pakt Jerome Giraudo de historische wereldkampioentitel in de categorie S2. De constructeurstitel komt met het 125 cc MotoGP-kampioenschap.

Top

2006 - 2009

Dankzij de opname in de Piaggio-groep en de reorganisatie van de racedivisie is 2006 Aprilia's recordseizoen met zes wereldkampioenschappen: de jonge Spanjaard Jorge Lorenzo (in de 250 cc-klasse) en Álvaro Bautista (in 125 cc) winnen de coureurstitels en rijden hun fietsen naar een dubbele lauwerkrans in het constructeursklassement.
De four of a kind van de MotoGP wordt aangevuld met twee wereldtitels in de Supermoto (S2): Fransman Van Den Bosch is wereldkampioen en Aprilia wint het constructeurskampioenschap.

Het volgende seizoen (2007) is een herhaling met vijf kampioenschappen: de constructeurstitels in de 125 en 250 cc komen met de lauwerkransen van Lorenzo in de 250 cc en van de Hongaar Gabor Talmacsi in 125 cc. Van de World Supermoto komt de constructeurstitel in de S2.

De MotoGP levert in 2008 twee titels op: de constructeurskransen in de 125 en 250 cc getuigen van de dominantie van Aprilia in de jongste klassen van het wereldkampioenschap.

Maar net om de hoek staat een revolutie te wachten en in 2009 begint Aprilia haar meest ambitieuze project ooit. Samen met de lancering op de markt van de RSV4, een revolutionaire supersport motorfiets gekenmerkt door een extreem geavanceerde 1000 cc, 4-cilinder 60° V- motor, plant Aprilia Racing haar terugkeer in het World Superbike kampioenschap. Als coureur voor het project kiest Aprilia voor Max Biaggi die twaalf jaar na zijn laatste titel in de 250 cc-klasse terugkeert naar Noale, met als ploeggenoot Shinja Nakano. Het eerste jaar is er één van continue groei en op het circuit van Brno komt de eerste overwinning. Die overwinning wordt aangevuld met acht podia als bevestiging van de kwaliteit van het project en de vaardigheid van de rijder. De MotoGP levert 3 wereldtitels op: met Spanjaard Julián Simón komt de coureurstitel voor de 125 cc en in zowel de 125 als 250 cc klassen wint Aprilia de constructeurstitel. In 2009 komen ook de eerste resultaten met de tweecilinder RXV 4.5, een motorfiets die Aprilia gebruikt in de grote races van de rallywereld: in de Rally van de farao's wint Paolo Ceci in de 450 cc-klasse en eindigt Aprilia in een race tegen fietsen met veel grotere motoren op een degelijke vierde plaats. Het is de aanloop voor het debuut van de Aprilia RXV 4.5 in de Dakar 2010.

Top

2010

In de beroemdste en slopendste offroad race ooit, rijdt de Aprilia RXV zich naar een ongelooflijke derde plaats met Chileen Francisco Lopez (winnaar van drie etappes) en domineert ze met Paolo Ceci in de 450 SP-klasse.

Het ware meesterwerk van 2010 is echter de WSBK: de Aprilia Alitalia RSV4 en Max Biaggi beginnen het seizoen met de duidelijke intentie om de groeitrend van het voorgaande jaar voort te zetten en al snel vechten ze aan de top. Portimao en Monza leveren dubbele overwinningen op. Podiumplaatsen zijn ook gereserveerd voor Leon Camier, de jonge Britse ploeggenoot van Biaggi, die bijdraagt aan het leiderschap van Aprilia in het constructeursklassement.

Met de Amerikaanse overwinning op het Miller Raceway circuit neemt Biaggi het leiderschap van het klassement over. Een positie die de viervoudig wereldkampioen absoluut niet intimideert en in Misano en Brno worden de dubbele overwinningen herhaald. Alleen de Brit Haslam geeft niet op tegen Max en diens rood, wit en groene Aprilia - die de grote Alitalia "A" naar de top van een motorfietskampioenschap voert - maar de strijd wordt beslist in Imola.
Max Biaggi is Wereldkampioen SBK. Hij wint als eerste Italiaan de meest prestigieuze lauwerkrans in de Superbikegeschiedenis en hij levert Aprilia ook de wereldtitel voor constructeurs.
Tijdens de laatste race van het seizoen, in Magny Cours (Frankrijk), eindigt het spectaculaire jaar in een triomf. Met de overwinning door Max Biaggi komt een eind aan de zegetocht van het Aprilia Alitalia Racing Team, nadat ze in hun tweede jaar op de baan met de nieuwe RSV4 alle beschikbare titels hebben gewonnen. Aprilia vliegt naar de top van het constructeursklassement met 47 punten op Ducati, 59 op Suzuki, 119 op Yamaha, gevolgd door Honda, BMW en Kawasaki.

Top

2011

Met 294 gewonnen Grand Prix races (151 in de 125 en 143 in de 250 cc-klassen) en 38 kampioenstitels (19 constructeurstitels en 19 coureurstitels) versterkt Aprilia haar record als de meest zegevierende Italiaanse en Europese fabrikant onder alle fabrikanten die actief zijn in de MotoGP. Met nog vier races te gaan haalt Aprilia de constructeurstitel voor het 2011 kampioenschap in de 125 cc-klasse binnen, en tijdens de laatste race van het seizoen op het circuit van Valencia wordt de jonge Spaanse Aprilia rijder Nico Terol gekroond tot wereldkampioen 2011 in de 125 cc-klasse.
Het World Superbike seizoen van 2011 eindigt met de 3e plaats in het coureursklassement voor Max Biaggi met twee race-overwinningen en in totaal 12 podiumplaatsen. Dankzij dit resultaat, samen met de 4 podia voor teamgenoot Leon Camier, bemachtigt het Aprilia Alitalia Racing Team de 3e plaats onder de constructeurs.
Aprilia Racing wint ook het Supermoto S1 wereldkampioenschap 2011. Zowel de coureurs- als de constructeurstitels komen in de laatste race: plaatselijke ster Adrien Chareyre, van het Fast Wheels Team, op een Aprilia 4.5, wint in de beslissende Franse GP de wereldtitels die op het spel staan.

Top

2012

Het 2012 SBK-seizoen is het decor voor een triomfantelijk relaas: Met een vliegende start wint Max Biaggi de openingsrace in Australië. Max leidt gedurende vrijwel het hele kampioenschap het klassement en wordt pas na de halte in Moskou gedwongen om vanaf de tweede plaats te volgen. Maar de race erop is hij al weer terug op de eerste positie met een overwinning op de Nürburgring. Een historische dag voor Aprilia, met drie RSV4-fietsen op het podium in Race 1 (teamgenoot Eugene Laverty en Chaz Davies op de ParkinGO Aprilia vergezellen Max) en twee in Race 2, met Davies als winnaar en Laverty tweede, terwijl Max een spectaculaire comeback rijdt. In de laatste wedstrijd in Magny-Cours start Biaggi als leider van het coureursklassement met een voorsprong van 30,5 punten op Tom Sykes (Kawasaki), 38,5 punten op Marco Melandri (BMW) en een degelijke voorsprong van 68,5 punten op Carlos Checa (Ducati). In het constructeursklassement betreedt Aprilia het laatste circuit met een sterke voorsprong van 28,5 punten op BMW, van 47,5 punten op Ducati, 66 op Kawasaki, 152 op Honda en 292 op Suzuki.

Slecht weer en een tiende plaats in de startopstelling zijn geen geringe complicatie voor de laatste aanval van Max. In Race 1 heeft Max een glijdende crash en trekt hij zich na een paar ronden zich terug uit de race. Sykes (die als derde over de streep komt) en Melandri (tweede) komen gevaarlijk dichtbij in het klassement. Het wereldkampioenschap komt uiteindelijk in de laatste bocht van de laatste race: Max is vijfde, een plaatsing waarmee hij een minimumvoordeel op Sykes behoudt en waarmee hij voor de tweede keer wereldkampioen Superbike wordt. Aprilia is ook SBK-wereldkampioen voor constructeurs.

Top

2013

Na het hele seizoen, vanaf de buitengewone race in Phillip Island waar vijf van de zes plaatsen op het podium werden gegrepen, het klassement te hebben gedomineerd, wordt Aprilia in 2013 wereldkampioen Superbike voor constructeurs.

Met die titel houdt Aprilia de Italiaanse kleuren hoog in het 2013 seizoen van de wereldmotorsport.

Met 10 overwinningen (9 voor Laverty, 1 voor Guintoli) en in totaal 26 podia, verzamelt de Italiaanse fabrikant 550 punten tegen de 501 van Kawasaki, de 443 van BMW, 243 van Suzuki, 236 van Honda, 185 van Ducati en 8 van Yamaha. Dit is een onverbiddelijke bevestiging van de superioriteit van de Italiaanse 4-cilinder Aprilia RSV4.

Hoe concurrerend de RSV4 wel niet is, wordt bevestigd door de resultaten van de “satellietteams”, met drie podiumplaatsen (twee voor Giugliano, een voor Fabrizio) en één pole position.

Top

2014

Het wereldkampioenschap superbike 2014 wordt afgesloten met een Aprilia-triomf met zowel de coureurstitel, met Fransman Sylvain Guintoli, als de constructeurstitel dankzij de Aprilia RSV4.

Het 2014 SBK-seizoen is heel spannend en wordt gekenmerkt door een briljante comeback van Guintoli en Aprilia op Kawasaki-vaandeldrager Tom Sykes, die halverwege het seizoen de onwrikbare leider lijkt. Met een reeks van indrukwekkende overwinningen halen Aprilia-rijders Sylvain Guintoli en Marco Melandri Kawasaki echter in voor de constructeurstitel en staat de Fransman bij de laatste, beslissende ronde in Qatar op slechts 12 punten van de leider. Op het Losail-circuit voltooit Sylvain Guintoli een comeback die in de Superbike-geschiedenis gegraveerd zal blijven en passeert hij in de twee nachtelijke races op de woestijncircuit Tom Sykes met twee briljante en onbetwiste overwinningen om voor de eerste keer in zijn carrière als wereldkampioen te worden gehuldigd.

Aprilia verdubbelt het feest door voor het derde achtereenvolgende jaar de constructeurstitel binnen te halen waarmee ze opnieuw de onbetwiste technische superioriteit bevestigt van de RSV4, de Italiaanse fiets die sinds haar debuutjaar in het SBK- wereldkampioenschap (2009) met 7 wereldkampioenschappen (drie coureurs- en vier constructeurstitels) diepgeworteld is in de beste competitie ter wereld. Deze wereldkampioenschapscombinatie (rijder en constructeur) is de derde van de Aprilia RSV4 nadat ze in 2010 en 2012 met Max Biaggi de competitie van de weg veegde.

Na de Amerikaanse ronde op Laguna Seca bedraagt de voorsprong van Sykes (Kawasaki) op Guintoli 44 punten, een enorme kloof met nog slechts drie rondes te gaan in het seizoen. Vanaf dat moment vinden de RSV4 en haar rijders de weg van de comeback en blijken ze onverslaanbaar. In Jerez en Magny-Cours domineert Aprilia de races door drie keer te winnen met Melandri (en Guintoli iedere keer tweede) en eenmaal met Guintoli (met Melandri tweede). Dit zijn uiterst belangrijke punten die Aprilia in staat stellen Kawasaki in te halen en Guintoli op te stellen in Qatar met een achterstand van slechts 12 punten op Sykes.

Top

2015

Het seizoen 2015 kenmerkt de terugkeer van Aprilia in de MotoGP-klasse een jaar eerder dan het aanvankelijk aangekondigde schema. De bedoeling van de strategie van de Piaggio- groep van het binden van het Aprilia-merk met de topklasse, is het bevorderen van een snelle groei van de competitiviteit door alle technische en organisatorische inspanningen van Aprilia Racing te concentreren op de ontwikkeling van prototypes voor de topcategorie. Om deze reden presenteert Aprilia Racing zich op het circuit gesterkt door een akkoord met Gresini Racing. Na een seizoen van 'racetetsts', zijn de coureurs Álvaro Bautista (Spanje) en Stefan Bradl (Duitsland) in staat om de Aprilia RS-GP- machines consistent te fine-tunen en enkele malen zelfs in de top tien te eindigen.

Bemoedigende resultaten, vooral gezien het feit dat de eerste moderne Aprilia MotoGP in feite een laboratoriumfiets is, grotendeels gebaseerd op de overheerser van de WSBK, de RSV4, en alleen bedoeld voor het verwerven van de benodigde kennis en vaardigheden voor het ontwerpen van het nieuwe prototype, dat in 2016 zal racen.

Parallel aan de inspanningen in de MotoGP, bevestigt de RSV4 haar status als winnende fiets in het wereldkampioenschap Superbike. Bestuurd door rijders Leon Haslam (VK) en Spaanse debutant Jordi Torres, wint de V4 uit Veneto 3 races en eindigt ze 10-maal op het podium om haar concurrentiepositie te bevestigen. Een andere buitengewone podiumplaats (de elfde in 2015) komt van Max Biaggi, die op 44 jarige leeftijd, en drie jaar na zijn afscheid van het racen, tijdens zijn tweede wild card-verschijning (na deelname in Misano) een schitterende tweede plaats op het Sepang circuit in Maleisië weet te veroveren.

De laatste race van de Superstock 1000 FIM Cup brengt Aprilia en Lorenzo Savadori, na 4 eerste plaatsen en drie podia op de acht races van het seizoen, een welverdiende 2015 kampioenschapsoverwinning. Aprilia domineert ook het merkenklassement en wint met 176 punten de constructeurstitel: 34 meer dan BMW, 39 meer dan Ducati, 64 meer dan Yamaha en 118 meer dan Kawasaki.

Top

2016

Het "regenboogseizoen" ziet het debuut op de renbaan van de Aprilia RS-GP, de eerste MotoGP die volledig werd ontworpen en gebouwd door de Italiaanse race-afdeling, te beginnen met de exclusieve "smalle" V4-motor, inmiddels het fabrieksmerk van Aprilia. De bevestigde Álvaro Bautista en Stefan Bradl pakken uit met een constante vooruitgang met een totaal van 26 plaatsingen in de puntenclassificatie in de 18 wedstrijden van de MotoGP, zodat Aprilia op de zevende plaats staat van de teams die deelnemen aan het kampioenschap.

In het wereldkampioenschap Superbike rijden de RSV4 de wedstrijden met een extern team (de piloten zijn Alex De Angelis en Lorenzo Savadori, die debuteert in het WSBK). De RSV4 blijft dus zijn waarde bewijzen in de kampioenschappen voor de van de standaardserie afgeleide motorfietsen. In MotoAmerica stappen Claudio Corti en het Team HSBK (bedrijvig in de Superstock 1000) verschillende malen op het erepodium, zelfs vóór de krachtigste Superbikes. In de Superstock 1000 FIM Cup eindigt Kevin Calia op de derde plaats, dankzij de zeven plaatsingen op punten (met twee podiumplaatsen) in de acht wedstrijden waaraan hij deelnam. 

Top